بدان دلتنگی هایم بیشتر از آن است که تو فکر می کنی.

کنار مترسکی می نوازم و گنجشک ها

 روی کلاه مترسک لانه می کنند...

گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟

                               شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟

پر می زند دلم به هوای غزل، ولی

                                گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را

                                 چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم

                                 آن برگهای سبزِِ سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند

قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود

و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان
          به نرده های ایستگاه رفته
                                     تکیه داده ام!